با بهترین نرم افزارهای شخصی سازی ویندوز 10 آشنا شوید

[ad_1]

برای بیشتر کاربران ظاهر یکسان نسخه های مختلف ویندوز به اندازه کافی خوب نیست. این سیستم عامل نیز همچون سیستم عامل های همراه مانند اندروید و iOS ممکن است پس از مدتی یکنواخت شده و به تغییر ظاهری نیاز داشته باشد. این جا هستیم تا بهترین نرم افزارهای شخصی سازی ویندوز 10 را برای شما معرفی کنیم، پس تا پایان با ما همراه باشید.

1. CustomizerGod

CustomizerGod یکی از برنامه های خوب شخصی سازی ویندوز به شمار می رود و عمدتاً روی آیکون های این سیستم عامل تمرکز دارد. CustomizerGod آیکون های درایو، پوسته، باتری، ناوبری و… را پوشش می دهد و می تواند شکل زیبایی به آن ها ببخشید.

همچنین با استفاده از این برنامه قادر هستید صفحات مختلف همچون آنچه که به هنگام روشن و خاموش شدن دستگاه می بینید را دگرگون سازید.

البته ممکن است کمی در خصوص این ابزار نگران باشید؛ در رابطه با این موضوع باید بگوییم CustomizerGod دارای یک ابزار پشتیبان گیری نیز هست که با استفاده از آن قادر هستید پیش از اعمال تغییرات از سیستم خود نسخه پشتیبان تهیه نمایید.

2. TweakNow PowerPack

همانطور که از نام TweakNow بر میاید این ابزار به گونه ای طراحی شده است تا به کاربر کمک کند نحوه کارکرد سیستم خود را دگرگون سازد. هدف این نرم افزار تنظیم دقیق جزئیات ویندوز 10 است.

لازم به ذکر است که اپلیکیشن فوق برای دستیابی به این هدف همراه با چند ابزار کاربردی به بازار عرضه شده.

در ادامه می توانید ابزاری که به هنگام دانلود این نرم افزار دریافت می کنید را مشاهده نمایید:

  • یک پاک کننده رجیستری برای حذف ورودی های قدیمی و خراب (به هنگام استفاده از این ابزار احتیاط کنید)
  • منویی که بیش از 100 تنظیم پنهان ویندوز را به کاربر نشان می دهد
  • یک Startup Manager
  • پشتیبانی از 4 دسکتاپ مجازی که هر کدام می توانند با توجه به پروژه و خلق و خوی شما شخصی سازی شوند
  • تجزیه و تحلیل عمیق اجزای سیستم همچون پردازنده، رم و کارت گرافیک
  • یک Track Cleaner که اطلاعات ردیابی شده باقی مانده از اپلیکیشن های قدیمی و پاک شده را حذف می کند

3. Winaero Tweaker

وبسایت Winaero به منظور ارائه تعداد زیادی اپلیکیشن کوچک، مفید و مستقل به شهرت رسیده است. ابزار جدید Winaero Tweaker قادر است تمامی این اپلیکیشن های مفید را یک جا به کاربران ارائه دهد.

ذکر کامل فهرست ویژگی های این ابزار متأسفانه در این مطلب امکان پذیر نیست، اما با این حال در ادامه به مرور برخی از آن ها می پردازیم:

  • جلوگیری از اضافه شدن خودکار پسوند Shortcut به پایان میانبرهای ایجاد شده توسط شما
  • اضافه شدن 8 رنگ سفارشی جدید به مسیر Settings > Personalization > Color menu
  • تغییر دادن اندازه نوارهای پیمایش
  • غیر فعال کردن گزینه Pin to Start در منوی راست کلیک
  • اضافه کردن رمزنگاری فایل ها به منوی راست کلیک
  • ویرایش اندازه حاشیه پنجره ها، نوار عناوین و منوها

برنامه فوق در حال حاضر رایگان است، اما با این حال توسعه دهنده اعلام کرده که ممکن است در آینده ای نزدیک نیاز به شارژ حساب کاربری خود برای استفاده از این اپلیکیشن داشته باشید.

4. Ultimate Windows Tweaker 4

با توجه به اندازه کوچک این نرم افزار (تنها 495 کیلوبایت) حجم کارهایی که با آن می توانید انجام دهید بسیار قابل توجه است. Ultimate Windows Tweake ضمن ارائه بیش از 200 ترفند منحصر به فرد به کاربران، قادر است از عملکرد دستگاه گرفته تا امنیت سیستم شما را تحت پوشش قرار دهد.

به عنوان مثال کاربران می توانند دسترسی به برخی گزینه ها را در کنترل پنل محدود کرده، سیستم تله متری را غیر فعال نمایند، اپلیکیشن های دانلود شده از ویندوز استور را به منوی زمینه اضافه کنند، تنظیمات حساب کاربری کاربر را تغییر دهند و نحوه رفتار فایل اکسپلورر را دگرگون سازند.

گاهی اوقات ممکن است این تغییرات اشتباه باشند و سبب برهم خوردن تنظیمات دستگاه شما شوند؛ بنابراین قبل از اعمال تغییرات بهتر است یک ری استور پوینت از سیستم خود تهیه نمایید.

5. TileCreator

یکی از انتقادهایی که اغلب نسبت به ویندوز 10 مطرح می شود عدم توانایی آن در تغییر ظاهر بصری کاشی ها در منوی شروع است. راه حل این مشکل در ویندوز 8 استفاده از اپلیکیشن فوق العاده OblyTile بود. متأسفانه این ابزار از آخرین نسخه ویندوز پشتیبانی نمی کند.

در رابطه با همین موضوع خوشبختانه TileCreator جزو برنامه هایی است که به منظور انجام این کار در ویندوز 10 توسعه داده شده است. این اپلیکیشن به شما اجازه می دهد تصویر، متن و رنگ پس زمینه را سفارشی سازی نمایید. برای استفاده از این نرم افزار به اپلیکیشن ویندوز استور و یک پراکسی جداگانه نیاز خواهید داشت.

6. Taskbar Tweaker

نوار وظیفه یا همان تسکبار یکی از مهم ترین بخش های ویندوز 10 است که هر روزه با آن سر و کار داریم. اگر این قسمت به درستی تنظیم شده باشد، به راحتی می توانید از آن برای پیش بردن تمام کارهای خود استفاده کنید.

با این حال گزینه های ارائه شده توسط مایکروسافت کمی محدود به نظر می رسد. اگر می خواهید تغییرات کامل تری را روی این بخش اعمال نمایید پس استفاده از Taskbar Tweaker را به شما توصیه می کنیم.

این ابزار اخیراً به روز رسانی شده و از سرویس ویندوز 10 نیز پشتیبانی می کند.

7. Folder Marker

Folder Marker یکی از بهترین نرم افزارها در شخصی سازی ویندوز به شمار می رود. با استفاده از این ابزار می توانید به سادگی هرچه تمام تر و با یک راست کلیک ساده کد رنگ پوشه خود را تغییر دهید.

اما امکانات این برنامه به همین جا ختم نمی شوند. کاربران قادر هستند پوشه ها را به عنوان اولویت بالا، اولویت پایین، کامل، مهم، خصوصی و…تنظیم نمایید. اگر در پروژه های بزرگ با تعداد زیادی فایل و پوشه سر و کار دارید، استفاده از این ابزار می تواند بسیار به کارتان بیاید.

نسخه قابل پرداخت Folder Marker نیز ویژگی های بیشتری را به این نرم افزار اضافه و استفاده از آن را ساده تر می کند.

شما از چه ابزاری برای شخصی سازی ویندوز استفاده می کنید؟

ویندوز 10 نیز همانند نسخه های پیشین قابل شخصی سازی و تغییر است. ابزار زیادی برای دگرگون کردن ظاهر ویندوز و ایجاد تغییر در بخش بخش آن وجود دارد. شما از چه ابزاری برای شخصی سازی ویندوز استفاده می کنید؟ تجربیات خود را در این زمینه با ما و دیگر کاربران دیجیاتو به اشتراک بگذارید.

در بخش تکنولوژی دیجیاتو بخوانید:

[ad_2]

لینک منبع

چگونه پیش از خرید کروم بوک سیستم عامل آن را روی ماشین مجازی امتحان کنیم؟

[ad_1]

همانطور که می دانید کروم بوک های گوگل سیستم عامل کروم را که سبک وزن بوده و مبتنی بر لینوکس است اجرا می کنند. این سیستم عامل یک مرورگر کامل کروم همراه با یک محیط دسکتاپ پایه را در اختیار کاربران می گذارد. پیش از خرید کروم بوک بهتر است که سیستم عامل کروم را روی یک ماشین مجازی نصب و امتحان کنید.

پروژه متن باز Chromium OS

باید بدانید که بدون خرید یک کروم بوک امکان دسترسی به نسخه رسمی سیستم عامل کروم را ندارید. به عبارت دیگر گوگل نسخه ای از سیستم عامل کروم که بتوانید آن را روی یک سخت افزار مجزا و یا یک ماشین مجازی نصب کنید، ارائه نمی دهد. شما فقط قادر هستید نسخه کامل سیستم عامل کروم را روی کروم بوک خود دریافت نمایید.

با این حال سیستم عامل کروم مانند مرورگر کروم بر پایه یک پروژه متن باز است. این پروژه متن باز Chromium OS نام گذاری شده است. پروژه مذکور شامل تعدادی سیستم عامل کروم بوده که علاوه بر دارا بودن ویژگی هایی که گوگل در آینده قصد اضافه کردن آن ها را دارد، از اپلیکیشن های اندرویدی نیز پشتیبانی می نماید.

ما پیشنهاد می کنیم از  Neverware CloudReady استفاده کنید. Neverware کدهای Chromium OS را می گیرد و آن را به گونه ای تغییر می دهد تا بتواند روی سخت افزار موجود کار کند.

Neverware در کنار سرویس پولی که به مدارس و کسب و کار ها ارائه می کند، نسخه ای رایگان برای استفاده خانگی و نسخه ای برای استفاده در ماشین های مجازی VirtualBox و VMware نیز در نظر گرفته است. این نرم افزار برپایه Chromium OS بوده و دقیقاً مشابه سیستم عامل کروم است.

نحوه دریافت یک ماشین مجازی

پیش از هرچیزی به یک مااین مجازی نصب شده روی سیستم خود نیاز دارید. برای انجام این کار نرم افزار رایگان VirtualBox را به شما پیشنهاد می دهیم؛ با این حال اگر دلتان می خواهد می توانید از ابزار VMware Workstation نیز استفاده کنید.

پس از نصب موفقیت آمیز ماشین مجازی به این صفحه مراجعه نمایید. سپس با توجه به ماشین مجازی نصب شده روی سیستم خود، روی یکی از لینک های موجود برای دریافت ایمیج این سیستم عامل ضربه بزنید.

پس از آن باید این فایل را وارد ماشین مجازی مورد انتخاب خود کنید. برای انجام این کار در VitrualBox مسیر File > Import Appliance را دنبال و سپس فایل ماشین مجازی که دانلود کرده اید را جستجو نمایید. این فایل دارای پسوند OVF. است.

VirtualBox یا VMware سخت افزار مجازی ماشین مجازی را طبق مشخصات فایل تنظیم می کند. در همین رابطه لازم نیست چیزی را پیکرد بندی کنید و یا حتی سیستم عامل را نصب نمایید (سیستم عامل از قبل نصب شده است). تنها برای ادامه کافیست روی گزینه Import ضربه بزنید.

برای اجرای ماشین مجازی CloudReady کافیست روی ماشین مجازی مورد نظر خود در فهرست، دوبار کلیک نماید.

استفاده از Chromium OS

با وجود نام تجاری Neverware CloudReady، کلمات Chromium OS در سراسر سیستم عامل فوق به چشم می خورد که نشان دهنده استفاده شما از یک نسخه متن باز سیستم عامل کروم است.

سیستم عامل کروم مانند مرورگر کروم بر پایه یک پروژه متن باز است.

بد نیست بدانید که در این نسخه همه چیز مشابه سیستم عامل کروم است. قادر هستید صفحه همیشگی پیکربندی سیستم عامل کروم را ببینید که این بار با لوگوی CloudReady به کاربران معرفی می شود.

هنگام بوت کردن ماشین مجازی برای اولین بار، سیستم عامل به صورت خودکار پلایگن ادوبی فلش را نصب می نماید. این موضوع معمولاً در سیستم عامل کروم به چشم می خورد اما در اینجا نمی توان دست به چنین کاری زد. در یک کروم بوک شما پنجره زیر را هرگز مشاهده نمی کنید؛ با این حال این پنجره به شما در نصب ادوبی فلش کمک خواهد کرد.

پس از آن لازم است درست مثل استفاده از کروم بوک ها با حساب کاربری گوگل خود وارد سیستم شوید. د رحقیقت پس از انجام این کار یک ایمیل از سوی گوگل دریافت خواهید کرد که به شما می گوید شخصی با استفاده از حساب کاربری شما وارد سیستم عامل کروم شده است.

در نهایت وارد محیط سیستم عامل مورد نظر خواهید شد. همه چیز مانند سیستم عامل کروم است؛ محیط دسکتاپ با یک نوار وظیفه، ابزار Tray، برنامه هایی همچون اپلیکیشن Files و البته مرورگر کروم از جمله اجزای تشکیل دهنده صفحه اصلی هستند که می توانید با حرکت دادن ماوس و انتخابشان از آن ها استفاده نمایید.

این سیستم عامل به روز رسانی های خود را از گوگل دریافت نمی کند.

با این حال برخی ویژگی ها در دسترس نمی باشند. در همین رابطه هیچگونه پشتیبانی از اپلیکیشن های اندروید که اخیراً به بیشتر کروم بوک های اضافه شده است را مشاهده نخواهید کرد. در ادامه ممکن است با مسائل چند رسانه ای یا وبسایت های محدود شده توسط DRM مواجه شوید.

سیستم عامل به روز رسانی های خود را از گوگل دریافت نمی کند اما به صورت خودکار به نسخه های جدید CloudReady که توسط Neverware منتشر می شود به روز رسانی خواهد شد. دلیل این امر هم مشخص است؛ Neverware باید پس از انتشار یک نسخه جدید از سیستم عامل کروم آن را تغییر دهد و پس از آن برای کاربران خود نیز منتشر نماید.

وقتی برای دومین بار این سیستم عامل را بوت می کنید با صفحه ورود معمول در سیستم عامل کروم (جایی که می توانید با وارد کردن رمز عبور، یک حساب کاربری جدید و یا حساب مهمان وارد سیستم شوید) را مشاهده خواهید کرد.

در حالت مهمان، کروم بوک یک صفحه خالی را در اختیار مهمان قرار می دهد.

در حالت مهمان، کروم بوک یک صفحه خالی را در اختیار مهمان قرار می دهد و پس از خارج شدن وی از سیستم نیز تمامی اطلاعات مرور او را به صورت خودکار پاک می نماید.

استفاده از سیستم عامل کروم روی ماشین مجازی تنها یک پیش زمینه از این سیستم عامل را به شما می دهد و نمی تواند به عنوان یک تجربه واقعی کاربردی داشته باشد. علاوه بر از دست دادن برخی ویژگی ها باید بدانید که اجرا شدن سیستم عامل کروم روی یک سخت افزار واقعی بسیار بهتر از یک سخت افزار مجازی است.

همچنین به هیچ عنوان تجربه این سیستم عامل روی یک ماشین مجازی را با یک کروم بوک مقایسه نکنید. سیستم عامل کروم باید ضمن ساده و سبک وزن بودن، لپتاپی را در اختیار شما بگذارد که نیازی به نصب نرم افزار تعمیر و نگهداری نداشته باشد.

حقیقت آن است که نمی توانید با نصب چنین سیستم عاملی روی ماشین مجازی تجربه ای کامل از آن داشته باشید. انجام این کار تنها برای امتحان کردن سیستم عامل کروم مناسب است و اگر می خواهد دید بهتری نسبت به کروم بوک ها پیدا کنید بهتر است به یک فروشگاه لوازم الکترونیکی سر بزنید.

در بخش تکنولوژی دیجیاتو بخوانید:

[ad_2]

لینک منبع

چگونه مشکل شناخته نشدن USB ها در ویندوز را حل کنیم؟

[ad_1]

ویندوز تقریبا طوری طراحی شده که قابلیت شناخت هر چیزی را داشته باشد. خصوصا سیستم عامل ردموندی در شناخت لوازم جانبی که به واسطه USB ها به سیستم متصل می شوند توانایی بالایی دارد.

از کنترلر بازی گرفته تا هاردهای اکسترنال، همگی پس از اتصال به درگاه USB در عرض یک چشم بر هم زدن توسط ویندوز شناخته می شوند و امکان استفاده از آن ها در کسری از ثانیه به لطف درایورهای پری لود شده برای کاربر میسر می گردد.

اما سیستم توسعه یافته توسط اهالی ردموند نیز بی نقص نیست و ایرادات خاص خود را دارد. چرا که در ویندوز خطایی تحت عنوان «USB device not recognized» وجود دارد که تقریبا همه ما چند باری با آن رو به رو شده ایم.

این عبارت زمانی به تصویر کشیده می شود که USB متصل شده توسط سیستم قابل شناسایی نباشد. دلایل مختلفی هم برای رخ دادن این مشکل وجود دارند که البته ویندوز برای رفع آن ها، راهکاری پیش روی کاربر قرار نمی دهد.

اما در این مطلب می خواهیم از دلایل روی دادن این مشکل بگوییم و راهکارهایی را برای رفع آن ها پیشنهاد دهیم. پس در ادامه با دیجیاتو همراه باشید.

ممکن است نصب درایور یک گجت از قلم جا افتاده باشد

از ویندوز ویستا به بعد، اغلب سیستم عامل های شرکت مایکروسافت دارای درایورهای از پیش نصب شده ای هستند که روند کار کردن با ویندوز را سریع و آسان تر می کنند.در اصل هنگام نصب یک ویندوز جدید، به طور پیش فرض بسیاری از درایورهای مختلف روی سیستم سوار می شوند که در صورت نیاز، کاربر بتواند از آن ها در سریع ترین حالت ممکن بهره بگیرد.

اما برخی گجت ها هستند که درایورهایشان در دیتابیس مایکروسافت حضور ندارد. در این صورت اگر آن ها را از طریق USB به ویندوز متصل کنید، احتمالا با همان اِروری رو به رو می شوید که در بالا به آن اشاره کردیم. اگر این اتفاق رخ داد نگران نشوید. سریعا به وبسایت توسعه دهنده آن محصول مراجعه کنید و درایورهای مخصوص آن گجت را برای شناسایی آن به ویندوز دانلود نمایید.

احتمال استفاده ویندوز از یک درایور اشتباه یا قدیمی همیشه وجود دارد

قابلیت شناسایی خودکار درایورهای ویندوز با اینکه بسیار کاربردی است اما بی نقص هم نیست. برخی اوقات پیش می آید که ویندوز به صورت کاملا اشتباه درایور نادرستی را برای شناساندن یک گجت تازه به سیستم انتخاب کند.

از طرفی هم ممکن است که درایور آن محصول توسط شرکت سازنده اش به روز رسانی شده و دیگر درایورهای قدیمی با گجت های جدید سازگاری نداشته باشد. در این صورت باید دوباره دست به دامان وبسایت شرکت های توسعه دهندگان محصولات شوید و از آن جا برای دریافت درایورهای مناسب اقدام کنید.

اما ممکن است این روش هم دوای دردتان نباشد و سیستم باز هم در شناسایی گجت شما ناتوان بماند. اما این موضوع هم مشکلی نیست که نشود حلش کرد. برای رفع این مشکل کاملا باید همه کارها را به صورت دستی و از طریق Device Manage انجام دهید.

در قسمت استارت ویندوز عبارت «Device Manage» را جستجو کنید و با کلیک روی نتیجه نخست وارد پنجره مدیریت دستگاه ها شوید. حال پنجره ای را در مقابل تان می بینید که حاوی لیستی تو در تو از تمامی گجت های نصب شده روی سیستم است.

در Device Manage، هر یک از گجت ها هم در دسته بندی های مختلفی قرار گرفته اند که هر دسته شامل زیر شاخه های مرتبط با خودش است. به عنوان مثال کیبوردها در دسته «Keyboards» و وبکم ها زیر شاخه «Imaging Devices» محسوب می شوند.

اما برای پیدا کردن دستگا های ناشناخته باید به دنبال برچسب «Universal Serial Bus controllers» بگردید. حتی ممکن است گجت های ناشناخته بدون قرار گرفتن در دسته ای خاص در این لیست نمایش داده شوند. پس اگر اینطور بود در Device Manage به دنبال عبارت «Unknown Device» بگردید.

با پیدا کردن گجت ناشناخته روی آن کلیک راست کنید و گزینه «Update driver» را انتخاب نمایید.

حالا در پنجره باز شده روی عبارت «Browse my computer for driver software» کلیک کنید.

سپس در صفحه بعدی، گزینه «Let me pick from a list of available drivers on my computer» را انتخاب کنید تا بتوانید درایور نصب شده خود را از طریق آن بیابید.

حال پنجره دیگری در مقابل تان به نمایش در می آید که تمامی درایورهای نصب شده در آن لیست شده اند. اگر خوش شانس باشید، درایوری که به صورت دستی آن را نصب کرده اید به طور واضحی در این لیست قابل مشاهده خواهد بود.

اما اگر سیستم باز هم قادر به تفکیک درایور گجت شما نبود، تیک مقابل گزینه «Show compatible hardware» را بردارید تا تمامی درایورهای نصب شده روی ویندوز برای تان به نمایش درآید.

حال در میان بخش «manufacturer»، شرکت سازنده محصول خود را پیدا کنید. سپس از پنجره سمت راست درایور مربوط به گجت مورد نظرتان را انتخاب کنید. با کلیک روی گزینه «Next» مراحل نصب آغاز و درایور جدید جایگزین ورژن قدیمی یا اشتباه می شود.

با پایان این مراحل ممکن است مجبور به ریبوت کردن سیستم شوید. با این حال زمانی که سیستم از نو آغاز به کار کند، گجت شما نیز توسط ویندوز شناخته خواهد شد و قادر به استفاده از آن خواهید بود.

کنترلر USB ممکن است دچار مشکل شده باشد

کنترلر USB در واقع بخشی از ماردبرد کامپیوتر شماست که شامل پورت های USB و قطعات الکترونیکی مرتبط با آن می شود. این قطعات الکترونیکی هم درایورهایی دارند که اغلب به صورت خودکار توسط ویندوز شناسایی و نصب می شوند.

احتمال آن کم است ولی امکانش وجود دارد که درایورهای کنترلر USB دچار مشکل باشند. به همین منظور بهترین کار آن است که به سراغ وبسایت توسعه دهنده مادربرد خود بروید و درایورهای مربوط با کنترلر USB سیستم تان را دانلود و نصب کنید.

احتمال مشکلات سخت افزاری نیز بعید به نظر نمی رسد

اگر همه روش هایی که در بالا توضیح دادیم را امتحان کردید و باز هم به در بسته خوردید، دیگر باید احتمال مشکلات سخت افزاری در سیستم یا گجت را بدهید. البته این امکان هم وجود دارد که مشکل از پورت USB باشد.

در این صورت بهتر است کابل USB گجت خود را روی پورت های دیگر سیستم نیز امتحان کنید و از آن ها برای اتصال بهره بگیرید. اما زمانی با مشکل اصلی مواجه می شوید که ایراد کار به کنترلر USB یا خود گجت باز گردد.

اینجاست که دیگر گزینه های تان برای رفع مشکل محدود خواهند شد. در این صورت یا مجبور به تعویض کنترلر (که اغلب از نظر فنی به معنای تعویض مادربرد یا کل سیستم است) یا گجت می شوید. اما اگر احتمال را به معیوب بودن گجت می دهید، پیش از اقدام هر کاری آن را روی یک سیستم دیگر نیز امتحان کنید.

در دیجیاتو بخوانید:

[ad_2]

لینک منبع

راهنمای گام به گام پیش ثبت نام اینترنتی کارت هوشمند ملی

[ad_1]

در دوره ای به سر می بریم که امکانات شهری با استفاده از فناوری اطلاعات به سمت الکترونیکی شدن پیش می روند. کارت های ملی ما نیز از این قاعده مستثنی نیست و سازمان ثبت احوال کشور طی فراخوانی از جمیع مردم درخواست کرده است تا برای تغییر کارت های ملی خود به کارت هوشمند ملی اقدام کنند.

کارت های هوشمند ملی با استفاده از تراشه حافظه ای که روی آن ها قرار داده شده، مجموعه ای از اطلاعات شخصی فرد را روی خود ذخیره می کنند و به دلیل تمهیدات امنیتی ویژه ای که برای این کارت ها در نظر گرفته شده به راحتی قابل جعل نیستند.

در همین رابطه شناسایی الکترونیکی و استفاده از اطلاعات بیومتریک همچون اثر انگشت و امضای دیجیتال موجب کاهش قابل ملاحظه تقلب در شناسایی می‌ شود.

این بدان معناست که به هنگام استفاده از کارت و قابلیت های اثر انگشت آن صاحب کارت هوشمند باید حضور داشته باشد تا اثر انگشت وی به صورت دیجیتالی با اثر انگشتی که به هنگام ثبت‌ نام در کارت ذخیره شده است، مقایسه و تطبیق داده شود. برای پیش ثبت نام کارت هوشمند ملی می بایست به سامانه کارت هوشمند ملی مراجعه نمایید

لطفاً قبل از اقدام به ثبت نام، متن زير را بطور دقيق مطالعه نموده و در صورت داشتن شرایط ذکر شده نسبت به انجام ثبت نام اقدام فرمائيد.

واجدین شرایط:

  1. کلیه اتباع ایرانی بالای 15 سال تمام که دارای شناسنامه معتبر عکس دار هستند و تاکنون (کارت شناسائی ملی/کارت هوشمند ملی) دریافت ننموده اند. (کارت اولی ها)
  2.  کسانی که کارت شناسایی ملی خود را مفقود نموده و یا یکی از اقلام اطلاعاتی مندرج روی کارت شناسایی ملی خود را تغییر داده اند از قبیل (نام، نام خانوادگی، تاریخ تولد، شماره شناسنامه، نام پدر)

توجه 1: حضور متقاضی در دفتر ثبت نام با در دست داشتن اصل شناسنامه عکس دار، کد پستی، آدرس محل سکونت و شماره تلفن ثابت و همراه الزامی است. ضمناً نظر به این که در همه دفاتر ثبت نام، واحد عکس برداری مستقر می باشد پیشنهاد می شود با آمادگی کامل مراجعه فرمایید.

توجه 2: هزینه صدور کارت هوشمند ملی مطابق تعرفه دولتی مبلغ 000‚200 ریال است که در زمان پیش ثبت نام روی پورتال مربوطه به صورت الکترونیکی دریافت می گردد .

همچنین هزینه تکمیل مراحل درخواست کارت در دفاتر پستی و پیشخوان خدمات دولت، حداکثر مبلغ 000‚90 ریال برای کلان شهرها (و برای سایر شهرها با تصویب کارگروه مربوطه) بوده و چنانچه تحویل کارت هم توسط دفاتر مذکور انجام پذیرد، مبلغ 000‚20 ریال جداگانه دریافت می گردد.

شایان ذکر است که تکمیل فرم درخواست یا تحویل کارت در ادارات سازمان بدون اخذ هزینه خواهد بود. ضمناً در صورت مشاهده هرگونه تخلف می توانید موارد را از طریق تماس با شماره تلفن های ذیل پیگیری فرمایید:

  1. تلفن رسیدگی به امور دفاتر پیشخوان دولت  61912222-(021)
  2. تلفن رسیدگی به امور دفاتر پستی   84470000 -(021)
  3. تلفن رسیدگی به امور ثبت احوال   66742876-(021) – 66710270-(021)

در ادامه با شما هستیم تا مراحل تکمیل پیش ثبت نام را قدم به قدم با یکدیگر مرور کنیم:

1- در صفحه اصلی سامانه کارت هوشمند ملی پس از مطالعه نکات مهم روی گزینه ثبت نام واقع در سمت راست صفحه کلیک کنید.

پس از آن وارد صفحه ثبت نام می شوید. پیش از پر کردن فرم ثبت نام لطفاً به نکاتی که در ادامه (این نکات در بالای صفحه ثبت نام نیز قابل مشاهده است) ذکر می شود توجه نمایید:

  • اگر قبلاً کارت هوشمند ملی دریافت نموده اید و به دلیل مفقود شدن و یا تغییر اطلاعات هویتی، درخواست صدور مجدد کارت خود را دارید، می بایست به نزدیکترین اداره ثبت احوال محل سکونت خود مراجعه نمایید.
  • در فرم ثبت نام، درج اقلام * دار اجباری است .
  • برای مشاهده نحوه پر کردن هر قسمت (فیلد)، نشانگر ماوس را روی آیکن آبی رنگ علامت سؤال قرار دهید.
  • اطلاعات دقیقاً مطابق شناسنامه/کارت شناسایی ملی تکمیل گردد.
  • تعرفه قانونی ثبت نام صدور کارت هوشمند ملی مبلغ 200,000 ریال است. این مبلغ پس از انتخاب گزینه پرداخت اینترنتی و ورود اطلاعات کارت بانکی متصل به شبکه شتاب، از حساب صاحب کارت کسر خواهد شد.
  • درصورتی که نوبت گیری بلافاصله پس از تایید اطلاعات انجام نگیرد، شما می توانید در زمان دلخواه با مراجعه به بخش «نوبت گیری» در سامانه پورتال با وارد کردن شماره ملی و تاریخ تولد نسبت به ثبت نام اقدام نمایید.

2- اطلاعات خواسته شده در فرم زیر را با دقت و با استفاده از اطلاعات درج شده در شناسنامه خود پر کنید. توجه داشته باشید که پر کردن بخش های * دار الزامی است. در نهایت عبارت امنیتی را وارد کنید و روی دکمه ثبت ضربه بزنید.

3- با گذر از مرحله بالا صفحه مرور فرم پر شده برایتان باز می شود. در صورتی که بخشی از فرم را به اشتباه پر کرده اید به راحتی روی دکمه ویرایش اطلاعات کلیک کنید و به اصطلاح بخش مورد نظر بپردازید. در غیر این صورت روی دکمه ثبت نهایی ضربه بزنید.

4- پس از تکمیل مرحله 3 به مرحله 4 می رسید. در این مرحله پس از کلیک روی دکمه پرداخت اینترنتی وارد سامانه بانکداری شده و باید مبلغ مورد نظر را واریز کنید. لازمه انجام این کار داشتن کارت عابر عضو شتاب و رمز دوم است.

در پایان اگر تمامی مراحل را با موفقیت پشت سر گذاشته باشید و واجد شرایط دریافت کارت هوشمند ملی باشید، پس از دریافت کد رهگیری به صورت خودکار به صفحه نوبت گیری منتقل خواهید شد. در غیر این صورت کافیست از طریق صفحه اصلی سامانه کارت هوشمند ملی و پنل سمت راست آن روی گزینه نوبت گیری کلیک کنید.

5- با وارد کرد شماره ملی و کد رهگیری که در اختیارتان قرار دارد می توانید امکان نوبت گیری را بررسی نموده و در صورت تأیید برای نوبت گیری و انتخاب دفتر و زمان مراجعه اقدام کنید

6- با تکمیل مرحله 5 وارد این مرحله می شوید. در مرحله فوق باید استان و شهرستان خود را انتخاب و ضمن مشخص کردن نوع دفتر، اولویت زمانی و مکانی خود را نیز تعیین نمایید. در پایان، مراحل ثبت نام شما به اتمام می رسد و با ضربه زدن روی دکمه چاپ می توانید رسید خود را دریافت کنید. به هنگام مراجعه به دفاتر ذیربط ارائه رسید الزامی است.

در خصوص نوبت گیری باید به دو نکته مهم توجه داشته باشید:

  • چنانچه بلافاصله پس از دریافت کد رهگیری، مرحله نوبت گیری توسط متقاضی انجام نپذیرد، حداکثر فرصت مجاز برای انتخاب دفتر و زمان مراجعه، دو ماه می باشد.
  • چنانچه متقاضی پس از اخذ نوبت، در زمان مقرر به دفتر تعیین شده مراجعه ننماید، حداکثر تا 4 روز مجاز به نوبت گیری مجدد نیست.

همچنین توجه به نکات زیر خالی از لطف نیست:

  • در صورت فراموش کردن کد رهگیری از طریق صفحه اصلی سامانه کارت هوشمند ملی، انتخاب گزینه بازیابی کد رهگیری از پنل سمت راست صفحه و در اختیار داشتن شماره ملی و تاریخ تولد می توانید کد رهگیری خود را بازیابی نمایید.
  •  اگر پیش از این ثبت نام کرده‌ اید ولی پرداخت آن را انجام نداده‌ اید باید از طریق لینک «ویرایش ثبت‌ نام قبلی» اقدام کنید و بعد از وارد کردن شماره ملی و تاریخ تولد وارد فرم خود شده و سپس با کلیک روی دکمه «ثبت نام نهایی» وارد صفحه پرداخت شوید.

در نهایت پیش ثبت نام اینترنتی کارت هوشمند ملی شما پایان می پذیرد و باید در زمان معین شده به دفتر مورد نظر مراجعه و مراحل دریافت کارت هوشمند ملی خود را تکمیل نمایید.

مجددا تأکید می کنیم که اگر در حین تکمیل فرم پیش ثبت نام کارت هوشمند ملی متوجه اشتباه تایپی شدید، حتما از گزینه ویرایش استفاده کرده و اشتباه خود را تصحیح کنید.

همچنین متقاضیان قادر هستند با انتخاب گزینه مشاهده وضعیت از طریق پنل سمت راست در صفحه اصلی سامانه کارت هوشمند ملی و وارد کردن شماره ملی و تاریخ تولد خود از وضعیت درخواست شان مطلع شوند. دریافت کارت هوشمند ملی برای تمام شهروندان ایرانی الزامی است، پس توصیه می کنیم هر چه زودتر اقدام کنید.

در بخش تکنولوژی دیجیاتو بخوانید:

[ad_2]

لینک منبع

آیا مگاپیکسل به هنگام خرید دوربین عکاسی اهمیت دارد؟

[ad_1]

شرکت های تکنولوژی دوست دارند به هنگام تبلیغات مجموعه ای از تعریف و تمجیدهای فانتزی را تحویل مشتری دهند؛ تولید کنندگان دوربین عکاسی نیز به هیچ عنوان از این قاعده مستثنی نیستند. هماطنور که می دانید مگاپیکسل برای خیلی ها یکی از ملاک های خرید دوربین است. اینجا هستیم تا با مفهموم این کلمه و اهمیت آن بیشتر آشنا شویم.

مگاپیکسل چیست؟

در سنسور هر دوربین دیجیتالی تعدادی فتوسایت (تصویر کوچک) قرار دارد. هر کدام از این فتوسایت ها نیز سنسوری برای یک پیکسل واحد است. فتوسایت به هنگام برخورد نور با آن تعیین می کند که چه رنگی باید در عکس نمایان شود.

در رابطه با همین موضوع بدیهی است که برای ثبت یک عکس با وضوح بالا باید تعداد بالایی از این فتوسایت ها در سنسور دوربین شما وجود داشته باشد.

به طور کلی 1 میلیون فتوسایت به شما 1 میلیون پیکسل و یا 1 مگاپیکسل در تصویر نهایی می دهد. این بدان معنی است که یک عکس 20 مگاپیکسلی با دوربینی دارای یک سنسور با 20 میلیون فتوسایت گرفته شده است.

مگاپیکسل و اندازه سنسور

سنسور دوربین های دیجیتال دارای اندازه های مختلف هستند. بد نیست بدانید که سنسورهای تعبیه شده در دوربین تلفن های هوشمند شما از سنسورهای کراپ دوربین های عکاسی کوچکتر است. در همین رابطه سنسورهای کراپ نیز از سنسورهای فول فریم تعبیه شده در دوربین های DSLR کوچکتر هستند.

مقایسه اندازه های مختلف سنسور. آبی به سنسور یک تلفن هوشمند، سبز به سنسور کراپ یک دوربین عکاسی و قرمز به سنسور فول فریم یک دوربین عکاسی اشاره دارد.

با این حال تمام این دوربین ها نیز می توانند به یک سنسور 12 مگاپیکسلی مجهز باشند، اما اندازه فتوسایت ها در سنسور جزو تفاوت بنیادی آن ها به شمار می رود.

در دوربین تلفن های هوشمند این اندازه در مقایسه با دوربین های عکاسی بسیار کوچکتر است. همین موضوع به ظاهر ساده تأثیر به سزایی در کیفیت نهایی عکس خواهد داشت.

مزایا و معایب مگاپیکسل های بزرگ

اندازه فتوسایت ها در کیفیت تصویر و عملکرد در نور کم اهمیت بسیار فراوانی دارد. این تکنولوژی با آن که راه زیادی را طی چند سال اخیر طی کرده و هم اکنون می توان فتوسایت های بیشتری را در یک لنز جای داد، دارای مزایا و معایب مختص به خود نیز هست.

اندازه فتوسایت ها در مقایسه با دوربین های عکاسی بسیار کوچکتر است.

هرچه مگاپیکسل سنسور بیشتر باشد، به همان نسبت تصاویر بزرگ تری ایجاد خواهد شد. این ویژگی برای عکاسان مد و استودیو که به کوچکترین جزئیات سوژه خود همچون مژه ها نیز نیاز دارند، بسیار مفید است.

همچنین سنسورهایی با رزولوشن بالا امکان چاپ عکس های بزرگ تر را فراهم می کنند. با این حال همانطور که اپل در تبلیغات خود نشان داده است کاربران با استفاده از تصاویر ثبت شده توسط سنسورهای 12 مگاپیکسلی تلفن های هوشمند این شرکت قادر هستند یک بیلبورد خلاقانه چاپ نمایند.

با این حال استفاده از دوربین های عکاسی که سنسور آن از تعداد زیادی فتوسایت با اندازه های مناسب تشکیل شده است هم می تواند فریبنده باشد. اگز از سوژه خود بسیار دور هستید، سنسور دوربین های عکاسی انعطاف بیشتری در هنگام کار به شما می دهند.

با استفاده از این دستگاه ها می توانید بدون افت کیفیت روی سوژه خود زوم کنید و تصاویر با کیفیتی به ثبت برسانید. جنبه منفی این قضیه آن است که با وجود فتوسایت های کوچکتر عملکرد ضعیف تری در نور کم خواهید داشت.

باید بدایند که سنسور دوربین های عکاسی انعطاف بیشتری در هنگام کار به کاربر می دهند.

در ادامه باید گفت که از آن جایی که اندازه سنسور تغییر نمی کند، یک دوربین 20 مگاپیکسلی و یک دوربین 50 مگاپیکسلی با مقدار نور یکسانی کار خواهند کرد.

در رابطه با همین موضوع فتوسایت های موجود در سنسور 20 مگاپیکسلی قادر هستند نزدیک به دو برابر بیشتر از فتوسایت های موجود در سنسور 50 مگاپیکسلی نور ارسالی را دریافت کنند.

علاوه بر این تصاویر بزرگتر دارای حجم بیشتری نیز هستند. یک تصویر 20 مگاپیکسلی که با یک دوربین DSLR به ثبت رسیده حجمی نزدیک به 25 مگابایت دارد. این در حالی است که حجم یک تصویر 50 مگاپیکسلی به 60 مگابایت نیز می رسد.

این بدان معناست که برای ذخیره سازی این نوع تصاویر به فضای بیشتری نیاز خواهید داشت و ویرایش آن ها توسط رایانه نیز قدرت پردازش بیشتری لازم دارد.

آیا مگاپیکسل مهم است؟

در حال حاضر دوربین های مدرن دارای مگاپیکسل کافی برای کارهایی که می خواهید با آن ها انجام دهید هستند. در این نقطه فکر می کنیم عوامل دیگر در انتخاب شما نقش مؤثرتری داشته باشند.

به نظر می رسد که سنسورهای 12 مگاپیکسلی در چند سال اخیر به یک استاندارد برای تلفن های هوشمند بدل شده باشند. 3 تلفن هوشمند آیفون 7، پیکسل گوگل و گلکسی اس 8 مجهز به سنسوری با این اندازه هستند.

با استفاده از این سنسور می توانید تصاویر بزرگ به ثبت برسانید و عملکرد مناسبی در نور کم داشته باشید. در ادامه تلفن های ارزان تر مجهز به سنسورهایی با رزولوشن پایین تر و فتوسایت های بزرگتر متأسفانه در نور کم عملکرد بهتری از خود نشان نمی دهند.

در ادامه دوربین های DSLR مجهز به سنسورهای کراپ 20 مگاپیکسلی به اندازه کافی در انجام وظایف خود و ثبت تصاویر زیبا و پر جزئیات خوب هستند.

کانن و نیکون از جمله کمپانی هایی به شمار می روند که دوربین های مجهز به سنسورهای 18 تا 24 مگاپیکسل را ارائه می دهند. در رابطه با همین موضوع اندازه مناسب فتوسایت ها در این دوربین ها سبب می شود تا همچنان عملکرد در نور کم خوب به نظر برسد.

در مقابل دوربین های DSLR فول فریم دارای سنسورهای بسیار بزرگ تری هستند و به این ترتیب می توانند از مگاپیکسل بیشتری (همچون سنسورهای 50 مگاپیکسلی) پشتیبانی کنند.

دوربین های فول فریم گزینه مناسب تری برای عکاسی تخصصی در استودیو ها به شمار می روند. کانن و نیکون با ارائه مدل های 30 مگاپیکسلی به بازار تعادل مناسبی را بین حجم تصویر و عملکرد تحت شرایط نوری ضعیف به وجود آورده اند.

در حال حاضر خرید محصولی که دارای مگاپیکسل بیشتر باشد اصلاً منطقی به نظر نمی رسد. برای انتخاب یک دوربین مناسب سعی کنید دنبال عوامل تأثیر گذار در کیفیت نهایی تصویر باشید. نظر شما در این رابطه چیست؟ تجربیات خود را با ما به اشتراک بگذارید.

در بخش تکنولوژی دیجیاتو بخوانید:

[ad_2]

لینک منبع